Kultura
W powojennej historii Pruchnej szczególną rolę w życiu społeczno-kulturalnym odegrały osoby, których dorobek artystyczny doceniany jest nie tylko przez lokalną społeczność.
Emilia Michalska - poetka, urodziła się 7 lipca 1906r. w Pruchnej. Zadebiutowała opowiadaniem ,,Za grzechy ojców’’ w roku 1930 i odtąd jej utwory liryczne i epickie pojawiały się zarówno w prasie lokalnej jak i ogólnopolskiej. Jej twórczość została zebrana w kilku tomikach poezji (,,Zapach ziemi”, ,,Chłopskie słowo”, ,,Chylą się dni moje”, ,,Jesienne liście”, ,,Cieszyńskie kwiaty”, ,,Zmagania z czasem”, ,,Chcę żyć a nie być”). Emilia Michalska znana jest również mieszkańcom gminy jako twórczyni pięknych malowideł na szkle, wycinanek, które do niedawna można było podziwiać w jej uroczym domku przy ulicy Wesołej. Trudniła się również koronkarstwem. Zmarła w roku 1997 i została pochowana na miejscowym cmentarzu katolickim. W Miejsko-Gminnym Ośrodku Kultury w Strumieniu znajduje się Izba Regionalna im. Emilii Michalskiej. Doceniając jej rolę w szerzeniu kultury, złożono wniosek o nadanie jej imienia miejscowej szkole i 28 października 1998 r.- w rocznicę jej śmierci –Szkoła Podstawowa w Pruchnej otrzymała imię Emilii Michalskiej. Obecnie w budynku szkoły mieści się tablica pamiątkowa i portret poetki autorstwa Teresy Pryczek. Znamienne są słowa wyryte na tablicy, a zaczerpnięte z jednego z jej ostatnich wierszy pt. ,,Nie buntuj się...”: ,,Chcę żyć a nie być”. I tak też się stało.
Józef Kornblum- pisarz- prozaik, urodził się w 14 lutego1917 roku w Pruchnej. W 1935 r. po ukończeniu gimnazjum wyjechał do Palestyny, by tam studiować na Uniwersytecie Jerozolimskim. Jego rodzice prowadzili w Pruchnej sklep kolonialny do roku 1936, następnie również wyemigrowali do Palestyny. Sytuacja polityczna zmusiła Kornbluma do zadbania o swój byt, stąd rozpoczął pracę elektrotechnika, pracował na budowach. Zamieszkał w Izraelu i dopiero mając prawie sześćdziesiąt lat zdecydował się na debiut literacki. Po raz pierwszy odwiedził Polskę po pięćdziesięciu latach nieobecności. W 1994r. przebywał na Śląsku Cieszyńskim jako gość Uniwersytetu Śląskiego a także Ośrodka Chrześcijańsko-Żydowskiego Domu Narodowego w Cieszynie, brał udział w licznych konferencjach po obu stronach Olzy. W roku 2002 otrzymał tytuł honorowego obywatela miasta Cieszyna. W swoich utworach często nawiązuje do tradycji rodzinnych Śląska Cieszyńskiego. Wspomnienia z lat, które spędził w Pruchnej, zawarł w zbiorze opowiadań ,,Od Wisły do Jordanu” i jak sam mówi, jest cząstką tej ziemi, którą szczególnie ukochał.
Paweł Błahut – urodził się 26 czerwca 1916 roku w Pruchnej; nauczyciel, działacz społeczny. Obecnie mieszka w Pruchnej, przy ul. Katowickiej. Ukończył Seminarium Nauczycielskie w Cieszynie, a po zdaniu matury uzyskał tytuł nauczyciela szkoły powszechnej. Po wojnie szczególnie zaangażował się w działalność społeczną na rzecz Pruchnej. Występował w obronie zagrożonych wysiedleniem mieszkańców wioski, włączył się w prace zmierzające do elektryfikacji, gazyfikacji dzielnic Pruchnej. Był długoletnim przewodniczącym komitetu rodzicielskiego w miejscowej szkole, gdzie angażował się w działalność kulturalną. Za swoje zasługi otrzymał medale z okazji 30-lecia i 40-lecia Polski przyznane przez ówczesną Radę Państwa, ponadto Brązowy Krzyż Zasługi oraz złotą odznakę Zasłużonego w Rozwoju Województwa Katowickiego. W roku 2001 za swą działalność otrzymał dyplom przyznawany osobom zasłużonym przez Radnych miasta i Gminy Strumień. Jest autorem broszury ,,Dawniej a dziś 1918-2000” oraz ,,Drzewa genealogicznego dla rodziny Penkala – Łomozik 1810, Wyleżuch 1800”. W jego zbiorach znajduje się również niepublikowana praca napisana w 1999 roku pt. ,,Przeżyłem wojnę”.
Ludwik Habarta – rzeźbiarz, urodził się w 1914 r. w Ochabach, obecnie mieszka w Pruchnej, przy ul. Nowej. Swoje zdolności artystyczne rozwijał u malarza i rzeźbiarza Konarzewskiego w Istebnej, gdzie pracował nad wykonaniem chrzcielnicy i ambony dla kościoła w Skrzyszowie. Po wojnie zajmował się rzeźbą w pracowni Ździebły w Pawłowicach, gdzie wspólnie z właścicielem tworzył ołtarz dla kościoła w Turzy i Boguszowicach. Od roku 1957 artysta nie zajmował się rzeźbą zawodowo, jednak w wolnych chwilach wykonywał, np. ramy do stacji Męki Pańskiej dla kościoła w Dębowcu czy odnawiał ramy w kościele katolickim w Pruchnej. Ciekawostką jest również to, że rzeźba znajdująca się na Studni Trzech Braci w Cieszynie została pierwotnie wykonana z drzewa przez Pana Habartę, a następnie na podstawie tej rzeźby wykonano odlew z brązu. W swoim domu posiada interesującą kolekcję rzeźb, płaskorzeźb i naczyń użytkowych wykonanych z drzewa lipowego, dębowego a nawet gruszy. Ostatnia praca artysty to płaskorzeźba przedstawiająca Marcina Lutra (wykonana w 2000 r.), która zostanie umieszczona w Domu Parafialnym Kościoła Ewangelicko – Augsburskiego w Pruchnej.
Obecnie młode pokolenie również aktywnie uczestniczy w życiu kulturalnym wsi. W świetlicy środowiskowej w Pruchnej, działającej przy MGOK w Strumieniu, utworzono zespól taneczny ,,Fuks” i teatralny ,,Ściema”. Na uwagę zasługuje także Monika Rybacka, młoda artystka należąca do Amatorskiej Grupy Twórczej Strumień. Jej wiersz ,,Łkanie do zmierzchu” i praca plastyczna ,,Aleja drzew w Pruchnej” zostały umieszczone w publikacji ,,Strumień nasze miasto”. Warto wspomnieć o chórze parafialnym działającym przy kościele rzymskokatolickim oraz chórku kościoła ewangelicko-augsburskiego ,,Pozwólcie dzieciom...”, które uświetniają uroczystości kościelne i świeckie.